Posted: 2009-07-31 23:05, Edited: 2009-10-06 17:49
Opis techniczny ortofotomapy
Faza 1 Projekt techniczny
-- Pomiary punktów kontrolnych zostaly wykonane w oparciu o technologie GPS
-- Kampania pomiarowa byla poprzedzona analiza warunków obserwacyjnych (ilosc satelitów, ich konfiguracje geometryczna itd..)
-- Pomiary wykonano metoda statyczna, w taki sposób, aby sredni blad wyznaczenia polozenia punktu po wyrównaniu nie byl wiekszy niz 1m, przy czym najwieksza odchylka na punkcie nie przekroczyla 1. 5 m.
-- Wyrównanie sieci przeprowadzono metoda scisla.
-- Wyznaczone wspólrzedne horyzontalne wyznaczono w dwóch ukladach: 1992/19 oraz WGS 84. Dodatkowo na kazdym punkcie powinna zostac pomierzona wysokosc w ukladzie Kronsztadt 86.
Faza 2 Kampania pomiarowa
Prace polowe zwiazane z przeprowadzeniem kampanii pomiarowej mialy miejsce w okresie kwiecien lipiec 2002. Koordynatorami tych prac byly krajowe autorytety w dziedzinie nawigacji satelitarnej. Lacznie w kampanii pomiarowej bralo udzial ok. 18 osób.
Wykorzystano w niej 8 odbiorników firmy Trimble 4000 SSI, 4700 i 5700 oraz 7 odbiorników GPS typu Ashtech Z- XII oraz Ashtech Z- Surveyor. Pomierzono wspólrzedne blisko 1800 punktów rozmieszczonych na terenie calego kraju.
Faza 3 Triangulacja
Sceny byly opracowywane w blokach, które poddawano równoczesnemu procesowi wyrównania. Zmudna analiza raportów z triangulacji poprzedzala wprowadzane korekty i poprawki. Taki iteracyjny charakter procesu mial zagwarantowac osiagniecie optymalnych wskazników statystycznych charakteryzujacych dokladnosc opracowania. Druga niezalezna miara oceny poprawnosci korekcji geometrycznej byla wizualna kontrola. Obecnosc materialu archiwalnego równoczesnie z nowymi scenami dawala pelen obraz jakosci wzajemnego wpasowania ortoobrazów. Czasem niestety zmuszala do powrotu do etapu triangulacji. Liczba 20 fotopunktów przypadajacych na scene zapewnila duza liczbe obserwacji nadliczbowych, dzieki czemu mozliwe bylo odrzucenie najslabszych punktów bez ryzyka utraty jakosci korekcji geometrycznej.
Faza 4 Ortorektyfikacja
Do ortorektyfikacji posluzyl numeryczny model terenu o oczku 50m . Material ten pochodzil z opracowania stereopar z satelity TK-350, SPOT oraz istniejacych map topograficznych. W zaleznosci od charakteru uksztaltowania powierzchni blad wysokosciowy waha sie od 3-10m.
Faza 5 Mozaikowanie
Byl to etap prac majacy wplyw na postac koncowa produktu. Nalezalo dazyc zarówno do jak najbardziej plynnych przejsc tonalnych pomiedzy laczonymi scenami, jak tez miec na uwadze minimalna utrate informacji niesionej przez obraz powstala w wyniku modyfikacji histogramów. Laczac sceny starano sie w maksymalnym stopniu wykorzystywac ortoobrazy aktualne. Obszary gdzie wystepowaly chmury lub zamglenia (takie miejsca równiez czasem sie zdarzaly) zastepowano fragmentami z innych scen. Umozliwial to zasób materialu udostepniony na potrzeby realizacji przedsiewziecia.
Opracowania calosci ortofotomapy dokonano w jednorodnym ukladzie wspólrzednych 1992/19. Jest to obowiazujacy panstwowy uklad wspólrzednych dla opracowan w skali 1: 10000 i mniejszych.